سخن دوم

ما، عموم ایرانیان را به "جرم" اصلی ،عمومی و تاریخی "جعل تفاوت به قصد خودفریبی" متهم می کنیم از جعل تفاوت «دین و معرفت دینی» نزد فرقه ضاله روشنفکری دینی( و در وهله اول آقای دکتر "سروس") تا تفکیکی «حقوق جنسی و حقوق جنسیتی» از طرف بانوی "فم نیست" خانم دکتر ناهید توسلی که چنان خطابه ای در ستایش از زنانی نوشت که وجود ندارند(درسایت مدرسه فمنیستی) که انگار ضرب المثل "دبه.... " ( توصیف معمول مردها از عشق) را هرگز نشنیده اند. چرا مردان ما باید فریفته زنانی شوند که وقت وصال به یک تکه گه تبدیل می شوند؟ الته پاسخ چیزی جز" به دلیل همین تفکیک ابلهانه و خودفریبانه" نیست. جعل دیگر به قصد خودفریبی زمانی بود که اعراب به ایران حمله کردند. خشونت آنقدر وسیع ،بی رحمانه و غیر قابل تحمل بود که این خشونت سبعانه به صورت جعل تفاوت " اسلام و عرب" درونی شد. خوشبختانه امروز اسلام یک دین مرده ست و هیچ کس هم حاضر به لگد زدن به این مرده نیست و از آنجمله ما. ولایت فقیه برای کوتاه کردن شر عربیسم (اسلام) از عرصه خصوصی حیات ما کافی ست و این وظیفه دشوار را به انجام رسانده است(در این باره یحث نمی کنیم اصلا فرض را بر صدق گفته مخالف می گذاریم). ما می خواهیم عربیسم را از عرصه عمومی بیرون کنیم. یکی دیگر از این قبیل تفاوت های خود-خرکنانه "تفاوت گناه و گناهکار" منتشره در مقاله ای ازسایت خودنویس است که واکنشی به کلام عیسی مسیح در سخن اول ما بود. ما به جای پاسخ به این .....سخن دوم مان را با کلامی از چه گوارا کامل می کنیم:
«اگر چه ممکن است مسخره به نظر بیاید، بگذارید این را بگویم که هادی و راهنمای یک انقلابی راستین احساس شدید عشق است. تصور یک انقلابی اصیل بی بهره از این ویژگی محال است..... ممکن است مجبور شوید خشن باشید اما لطافت خود را از دست ندهید. ممکن است مجبور شوید گل ها را زیر پا له کنید اما این کار مانع از آمدن بهار نخواهد شد.»
ما به جای تقلید از بوزینه ای مثل گاندی*که به شکست میقات بهمن منجرشد ، سیمای زیبا و مسیحایی چه گوارا را راهنمای ادامه راه خود قرار داده ایم.

*مضافا بر اینکه مبارزه گاندی برای استقلال کشورش و علیه استعمار خارجی بود و مبارزه ما در وهله اول برای استقلال مردم مان و علیه استحمارداخلی ست.